Vural Bozoğlu

Yıllardan beri yazılır, çizilir ya hani; Ân'ı yaşa, ân'da kal diye... Kendimce, biraz derine ineyim dedim; işin özü nedir diye. Aslında durum bambaşka; 'Farkında ol.' diyor hayat. Geçenlerde bir Sanskrit Atasözüne rastladım; 'Nefes hayattır: İyi nefes alırsanız , yeryüzünde daha sağlıklı ve uzun yaşarsınız.' Aslında tüm inanışlarda (semavî veya değil) nefesini hisset sloganı yer almaktadır. Pekâlâ, hissedince ne oluyor; bir de buna bakalım. Coğrafya kaderdir sözü var ya hani, farkında olmazsan hakikaten öyle. Fakat farkına varırsan, kaderin sensin (Biiznillah). İşte tüm mesele de bu; farkında olmak. Hayatın, ân'ın... Ve tabi ki tüm bunlar içinde öncelikle nefesinin. Peki ya nasıl?  Nefes dendiği zaman akla ilk gelen şey; modern toplumda meditasyon elbette. Nefesin yanında içsel yolculuk için de insanların başvurduğu bir enerji aktivitesi. Nefesin de farkında olmak, içindeki enerjinin farkında olunması anlamına geldiğini tanımlarsak eğer, o hâlde ân'ı yaş...

Geçenlerde, Mehmet Doğramacı'ya ait bir tweet okudum. Süreç ve Sonuç odaklılık hakkında. Düşününce, aslında ne kadar da bizi anlatan bir konu. İçinde bulunduğumuz toplumla ilgili üstünde durulması gereken en önemli sosyolojik sorunlardan bir tanesi. Çocukluktan başlayalım mesela; okul yılları... Sınav sonuçlarının açıklandığı ya da karnelerimizi aldığımız günü hayal edelim. Eve gidilir ve ebeveynlerin karşısına geçilir. Hakkımızda verilecek olan tüm değerlendirmeler, oradaki bir kaç rakamla ilgilidir. Neler öğrenmişsin, gelişim sürecin nasıl ilerliyor, nerelerde iyisin veya nerelerde eksiklerin var gibi tüm süreçle ilgili gerçekler yok olup gider (ki zaten hiç olmamıştır da) ve bir kaç rakam, çevrenizin sizinle ilgili etiketini oluşturur. Bu durum, ilerleyen zamanlarda meslek seçimlerinde de karşımıza çıkar mesela; doktor, mühendis, öğretmen vb. ol evladım. Neden? Çünkü, ayın 15'inde ihya olursun. Hangi hastalıklara yeni tedaviler geliştireceğin, yeni nesillere ne gibi ufuklar ...