Susarsan, Duyarsın!
Çocukluk yaşlarımda akranlarıma göre sessiz biriydim. Eğitim hayatımda da bu böyle gelişti. Hem öğretmenlerim hem de akrabalarım; "Bu çocuk neden konuşmuyor, utanıyor mu acaba?" diye düşünürlerdi. Sanırım, gerek duymamaktı. O yaşlarda, bir şeyi, gerekmedikçe yapmama alışkanlığım vardı. Sonra iş hayatı başladı ve bugüne dek, içinde bulunduğum işlerin tamamı iletişim temelli gelişti. Günlük kelime sarfiyatım mukayese edilemeyecek kadar artmaya başlamıştı. Ve ilginç olan, sanki dünden razıymışım gibi de kolayca adapte oldum bu yeni duruma. İlk başlarda, iş hayatımdaki geveze olma hâlim, özel hayatıma yansımamıştı fakat yıllar geçtikçe durum değişmeye başladı. Günlük hayatımda çok fazla konuşan bir insan olmaya başladım. Ve yakın zamanda farkettim ki; artık, konuşmaktan duyamamaya başladım. Duyamadıkça da, bana iletilen mesajları alamamaya başladığımı farkettim. Uzmanlar diyor ki; beynin, aynı anda yapamayacağı bazı işlevler var. Bunlardan birisi de; aynı anda hem konuşup hem de ...